گاهی دل است دلی که باید دست می آوریم و نیاوردیم!

دلی که شکستیم و رها کردیم!

دلهای غمگینی که بی تفاوت از کنارشان گذشتیم!

خدا از هر چه بگذرد از حق الناس نمی گذرد!

حواسمان باشد.

جوری دستم را بگیر و بلندم کن که همه اطرافیانم یادشان بماند منم خدایی دارم ….

یادشان بماند ژست خدایی برازنده بنده خدا نیست ….

یادشان بماند حرفهایشان تا همیشه در خاطرم خواهد ماند،

حتی اگر به رویشان لبخند بزنم و  هیچ نگویم ….

یادشان بماند همان گونه که دلم را شکستند با حرفهایشان

تو آن بالا همه را شنیده ای آری بدانند:

                                                                                     منم خدایی دارم

نه گریه آرامت می کنده و نه خنده

نه فریاد آرامت می کند و نه سکوت

آنجاست که با چشمانی خیس

رو به آسمان می کنی و می گویی: خدا

مرا تنها مگذار که مبادا نگاهم به نگاه بنده ای

از جنس خاک مُحتاج شود.

                   چندان هم مهم نیست اگر هیچ از دنیا نداشته باشم

                   همین مرا بس که کوچه ای داشته باشیم و باران ….

                   و انسان هایی در زندگیم باشند که زلال تر از باران هستند.

نباید صبر کرد، باید رها کرد و رفت …

تابدانند که اگر ماندی، رفتن را بلد بوده ای!!!

گاهی!!!

بر سر کارهایی که برای دیگران انجام می دهی، باید منت گذاشت …

تا آن را کم اهمیت ندانند!!!

منبع: